Beyaz Önlük - Tıp Kültürü

Ortopedi branşı bana çok öncelerden beri bir erkek bölümü olarak görünmüştür. Kullanılan aletler, ameliyatların yapılma tarzı genel bilgi olarak biraz kaba, birazdan fazla da erkeksidir. Fakat saf cerrahi bir branş olduğundan olsa gerek bana hep çekici gelmiştir.

Staj başladığında kafamda ortopedi için iyi düşünceler vardı. Hatta ilerde uzmanlık yapmak için seçebileceğim branşlardan birisiydi. Bu düşüncemiz stajım sırasında da değişmediğin hatta arttığını rahatlıkla söyleyebilirim.

İlk etapta ortopedinin öylesine yazılabilecek bir branş olmadığını belirtmeliyim. Ortopedinin yoğun temposuna uymak size düşünce olarak bile zor geliyorsa bence hiç bulaşmayın. Stajdan önce yorucu diye düşündüğüm branş staj sırasındaki izlenimlerimle yorucunun ötesinde çıktı. Müthiş bir iş yükü, çok fazla ameliyat, çok fazla  nöbet vardı. Ameliyat derken sadece ayakta durmaktan bahsetmiyorum, ameliyatlar gerçek anlamda fiziki dayanıklılığınızı zorlayacak cinsten. Ben stajer halimle izlemekten yorulurken, yapanların hallerini siz düşünün. Standart olarak 15 nöbetle başlayan asistanlığın ilk zamanları mı zor, yoksa nöbet sayısı düşüp de ameliyatlarda alınan sorumluluğunun fazlalaştığı sonraki dönemler mi bilemiyorum. Bu genel görüntüsüne rağmen ben ortopediden çok zevk aldım, bunu da hemen ekleyeyim.

Ortopedinin istemeyenlerin yapmaması gereken bir branş olduğunu belirtmiştim. Bunun yanında neden ortopediden zevk aldığımı da anlatmak istiyorum. Öncelikle cerrahi bir branş olması nedeniyle, yaptığınız tedavinin karşılığını hemen alıyorsunuz. Sadece ortopedi stajında değil, acil stajında da bir çok defa kırıkla ve çıkıkla karşılaştım. 10 saniyede tedavi ettiğiniz bir çıkık, yerine redükte ettiğiniz bir kırık hemen hastanın iyileşmesini sağlamakta. Bunun dışında ameliyathanede yapılan diğer ameliyatlar da direk hasta refahı ile sonuçlanmakta.

Staj sırasında deli gibi anatomi öğrenmeme yardım eden sabah vizitleri aynı zamanda grafi okuma kabiliyetime de katkıda bulundu. Poliklinik zamanlarında öğrendiğim pratik bilgilerin etrafımdaki yaşlı hastaların önemli bir kısmına yardım etmeme olanak sağlayacağına da eminim.
Stajın en zevkli kısımlarından biri de ilgimi gören sevgili asistanların, tüm alçı atel yapma ve kesme işlerini elime tutuşturmasıydı. Alçıyla oynamaktan bu kadar zevk alacağımı hiç düşünmezdim :)

Uzmanlık branşları arasında en fazla döner sermaye kazananlardan biri olan ortopedistler bu anlamda da gönlümde taht kurdu.Bir asistan abimin söylediği çok güzel bir söz var " 0 ile 99 yaş arası herkes ortopedi hastası olabilir". Evet ortopedi gerçekten zor bir branş, asistanlıkta ve uzmanlıkta uykusuz geceler, yorucu ameliyatlar sizi bekliyor. Fakat seven ve isteyen için gerçekten eğlenceli, katlanılabilir bir branş.

Vertebra cerrahisi gibi yeni yeni popülerleşen uğraşlar da ortopediye ayrı bir zevk katıyor. Kırıklara yapılan kapalı redüksiyonlar hastaya acı verse de, daha önce de söylediğim gibi hemen karşılığını alabileceğiniz tedaviler. Spor severler için ortopedi sporcu sağlığına yönelik de bir branş.

Ben ortopedi stajından çok zevk alan biri olarak, isteyenler için son derece güzel bir branş olduğunu belirtmek istiyorum.
Ortopediyi sevmek, ya da sevmemek, işte bütün mesele bu ;)